शून्यता र म

 शून्यता र म

चन्द्रमा अस्ताएको रात,

तारा हराएको आकाशमा,

म यहाँ एक्लो हिड्छु,

खाली सडकमा, मौनताका पदचापमा।

कुनै अर्थ छैन यो यात्राको,

कुनै दिशा छैन यो पाइलाको,

जीवनको अर्थ खोज्दैछु,

तर हातमा आउँछ केवल शून्यता।

दुनियाँ एक सपना,

भग्नावशेष मात्र बाँकी,

बुद्धिका देवताहरु मौन छन्,

उत्तरहरू लुकेका छन् अन्धकारमा।

सृष्टि नै निरर्थक छ,

यो सब एक खेल मात्र,

रूप र नामको परेवा,

हावामा उड्दैछ, हराउँदैछ।

तर यो मुटु अझै धड्कन्छ,

आशाको दियो खोज्दै,

जीवनको चिह्न खोज्दै,

अस्तित्वको अर्थ बुन्दै।

शून्यताको यस समुद्रमा,

म एक तरंग मात्र,

तर यो तरंगले गीत गाउछ,

जीवनको, प्रेमको, र संघर्षको।

र, म हिड्छु, एक्लो तर अदम्य,

यो निरर्थक यात्रामा,

किनभने यो हृदयमा एउटा ज्वाला छ,

अधेरी लाई उज्यालो बनाउँने।