बन्द ढोका

                                       ~

ओ थकित मन, 

कुनै आवाजले यसको निद्रा जगाउँदैन। 

अश्रुले ढाकिएका तिम्रा आँखा,

यहाँ कुनै ज्योति खोज्दैन।

अब काँपिरहेका हातहरूले प्रार्थना गर्दैनन्,

 वा दुःखमा कोमल आवाजले विन्ती गर्दैनन्,

अतीतले आफ्नो पुरानो ढोका बन्द गरेको छ,

 सम्झनाहरु लाई यसले वेघर गरेको छ।

घुम, ओ यात्री, तिम्रा पाइला विचलित हुन्छन्, 

अतीतको प्रतिध्वनिहरू खोज्न छोड। 

बिहान पर्खिरहेछ, नयाँ जन्मिएको दिन,

 रात मात्र,रात कहिल्यै रहँदैन।

थकित आँसुहरू पोखिन्छन् बेकार,

टुटेका सपनाहरूको मलम लगाउँछु,

यादहरू ज्वरोमा तड्पिएका छन्

अनन्त पीडाको धागोले सिलिएका छन्।

ओ निराश यात्री, तिमी किन रोइरहेछौ?

ढोका बन्द छ, तिमीले थाहा पाउनु पर्छ।

जुन रात तिमीलाई अँध्यारो लाग्छ,

त्यही रात तिम्रो अन्तिम बिदाइ हो।

तिम्रो आवाज अब शून्यमा हराउँछ,

कुनै उत्तर आउने छैन।

तिम्रा आँसुहरू मात्र ओसिला हुन्छन्,

ढोकाको पर्खालमा अल्झिएका।

ढोका बन्द छ, अतीतले मुस्कान लुकायो,

कहिल्यै फिर्ता नआउने समय।

तिमीले गरिरहेको हरेक प्रार्थना,

शून्यतामा विलीन छ।

तिमी अघि बढ, ओ प्रिय हृदय,

यस बन्द ढोकालाई बिर्स।

तिम्रो बाटोमा नयाँ आशा,

नयाँ बिहान छ।